รสชาติ: ฉุน / กลิ่นกำมะถัน / หวาน (เมื่อปรุงสุก)
สารให้รสชาติหลัก: อัลลิซิน (Allicin)
ส่วนที่ใช้: หัว (Bulb)
กระเทียม (Allium sativum) เป็นพืชหัวที่อุดมไปด้วยกำมะถัน มีการเพาะปลูกมานานกว่า 5,000 ปี และเป็นรากฐานของอาหารทั่วโลก ความฉุนของกระเทียมจะเกิดขึ้นเมื่อกลีบกระเทียมถูกบุบหรือตำเท่านั้น ซึ่งจะไปกระตุ้นเอนไซม์ให้สร้างสารอัลลิซิน โดยสารนี้จะมีระดับสูงสุดหลังจากตัดหรือตำเพียงไม่นาน น้ำมันช่วยในการกระจายรสชาติที่รุนแรงของกระเทียม ในขณะที่การปรุงอาหารด้วยไฟอ่อนจะให้รสหวานและความลุ่มลึก กระเทียมมีคุณค่าตั้งแต่อียิปต์โบราณจนถึงโรมและจีน ทั้งในฐานะอาหารและยา ในห้องครัวกระเทียมทำหน้าที่เป็นตัวขยายรสชาติที่ทรงพลัง เข้ากันได้ดีกับความเผ็ด กลิ่นซิตรัส และเครื่องเทศที่มีกลิ่นออกโทนดิน แต่ต้องระวังในการปรุงเพื่อไม่ให้ไหม้จนเกิดรสขม
