รสชาติ: เผ็ด / กลิ่นพริกไทย / ฉุน
สารให้รสชาติหลัก: ไพเพอรีน (Piperine)
ส่วนที่ใช้: เถาแห้ง (Dry stem)
ชนิดที่เกี่ยวข้อง: Piper wallichii เป็นสะค้านอีกชนิดหนึ่งที่นิยมใช้กันมากในภาคเหนือของไทย
สะค้านเป็นไม้เถาป่าในวงศ์พริกไทย มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ทั่วไปในไทย ลาว และกัมพูชา ให้ช่อผลยาวสีน้ำตาลเข้มถึงดำ มีลักษณะคล้ายดีปลีแต่มีขนาดเล็กกว่าและมีรสชาติที่เข้มข้นกว่า มีกลิ่นหอมฉุน เผ็ดร้อน และมีกลิ่นควันจางๆ มักใช้ในอาหารไทยและลาวแบบดั้งเดิม โดยเฉพาะในพริกแกงและเมนูแกงต่างๆ ในการแพทย์แผนโบราณ สะค้านใช้เป็นสมุนไพรรสร้อนเพื่อรักษาปัญหาการย่อยอาหาร อาการท้องอืด แก้หวัด และปัญหาทางเดินหายใจ สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพหลักคืออัลคาลอยด์และน้ำมันหอมระเหย ซึ่งมีส่วนช่วยในการต้านจุลชีพ ขับลม และกระตุ้นการไหลเวียนโลหิต แม้จะไม่มีการปลูกเพื่อการค้าในวงกว้าง แต่สะค้านยังคงมีความสำคัญทางวัฒนธรรมและอาหารในระดับภูมิภาคและการรักษาด้วยสมุนไพร
